Language Thinking Lab Türkçe

Birçok insan yabancı dil öğrenirken kelimelerin doğru sırada olmasına odaklanır. İngilizcede kelime sırası son derece önemlidir. Örneğin: The dog bites the man. The man bites the dog. Aynı kelimeler kullanılmıştır. Ancak anlam tamamen değişmiştir. Türkçede ise durum biraz farklıdır. Türkçe belirli bir temel kelime sırasına sahip olsa da, konuşan kişi çoğu zaman cümlenin bölümlerini farklı şekillerde yerleştirebilir. Bu özellik Türkçeyi oldukça esnek bir dil hâline getirir. Türkçenin Temel Yapısı Türkçede en yaygın yapı şöyledir: Özne + Nesne + Fiil Örneğin: Ben kitabı okudum. Ancak günlük hayatta şu tür ifadeler de duyulabilir: Kitabı ben okudum. Ben okudum kitabı. Dün kitabı ben okudum. Bu değişiklikler çoğu zaman anlamı tamamen değiştirmez. Fakat vurguyu değiştirir. Vurgu Neden Önemlidir? Dil sadece bilgi aktarmak için kullanılmaz. Dil aynı zamanda hangi bilginin daha önemli olduğunu da gösterir. Türkçede konuşan kişi cümlenin hangi kısmını öne çıkarmak istediğine göre kelime sırasın...

İngilizce öğrenen herkes bir noktada şu kelimelerle karşılaşır: a an the Almanca öğrenenler ise daha da fazlasını görmek zorundadır: der die das Fransızca ve İspanyolcada da benzer sistemler bulunur. Bu küçük kelimelere artikel denir. Peki Türkçede neden böyle bir sistem yok? Ve daha da ilginç bir soru: Türkçe bunlar olmadan nasıl çalışabiliyor? Artikel Nedir? Artikel, bir ismin belirli mi yoksa belirsiz mi olduğunu gösterebilir. İngilizcede: a book the book aynı şey değildir. İlk ifade herhangi bir kitabı anlatır. İkincisi ise konuşan ve dinleyen tarafından bilinen belirli bir kitabı ifade eder. Birçok Avrupa dili bu ayrımı zorunlu olarak yapar. Türkçe ise farklı bir yol seçmiştir. Türkçe Bilgiyi Başka Şekilde Verir Türkçede anlam çoğu zaman bağlamdan anlaşılır. Örneğin: Kitap aldım. Kitabı aldım. Bu iki cümle arasında zaten önemli bir fark vardır. Türkçe belirginlik bilgisini çoğu zaman ekler ve cümle yapısı aracılığıyla ifade eder. Yani İngilizcenin yaptığı işi farklı araçlarla gerç...